deadpoet

«فلسفه تاملی بی پایان در باره انهدام خود بدست ادبیات است»    

                                                                                             «پل د مان»

        

اینکه فلسفه و یا فلسفیدن چقدر در عرصه ادبیات می تواند حضور پیدا کند و اینکه این حضور تا چه حد می نواند یک متن ادبی  را از ارزش ساقط ویا به عکس به آن ارزش و اعتبار ببخشد، سوالاتی است که باید به انها  پاسخ روشنی داد . زیرا وقتی فلسفه و فلسفیدن در لا یه سطحی  یک متن ادبی حضور پیدا کند براحتی یک متن ادبی را از ارزش ساقط و به یک متن فلسفی با دایره واژگانی ادیبانه تبدیل می کند.

حال اینکه چرا یک متن  ادبی در مقابل یک  اندیشه فلسفی  و جای دادن آن در دل خود اسیب پذیر نشان می دهد ، به دلیل ماهیت این دوست. ما باید در این بین تفاوتهای خاص موجود بین یک نویسنده  و بوجود اورنده یک متن فلسفی را بشناسیم. کسی که یک متن فلسفی را بوجود می اورد یک نویسا است نه یک نویسنده( به زعم رولان بارت). تعریف بارت از نویسا کسی است که با نوشته خود اندیشه ای را بیان می کندو تنها در صدد ارتباط است ولی نویسنده. کسی است که ارتباط در وهله چندم  متن او قرار می گیرد. وتمام هستی متن او نیست. واین متن گذاره های مشترک زیادی با تعریف خود بارت از متن دارد متن به گفته او اتفاقی است که بین مخاطب واثر مکتوب رخ می دهد. پس تداخل یک متنی که به دست یک نویسنده و متنی که توسط یک نویسا بوجود می اورد  به قربانی شدن یکی از نوع متنها منجر خواهد شد. که اهتمال قربانب شدن یک متن ادبی بسیار زیاد خواهد بود.

نوشته شده در ۱۳۸٦/٩/٢٥ساعت ۱۱:٥۸ ‎ق.ظ توسط مجتبی دهقان نظرات ()

Design By : Pars Skin